Onze poezen

Onze poezen hebben de sterilisatie al weer achter de rug. En net op tijd! Op het moment dat de dames nog netjes binnen aan het herstellen waren werden ze ’s nachts al het hof gemaakt door ‘ome Bennie’ door de ramen heen. Wel kijken maar er niet bij kunnen. Dus zijn er een aantal plantjes op de vensterbank gesneuveld. Het katten leed duurde maar kort en na vijf dagen antibiotica staat de buitendeur weer open.

Een strijd deze winter om de vogeltjes bij te voeren, dat is tenslotte zo gezellig al die kwetterende meesjes, roodborstjes om het huis en de vogels die voor de poes zijn. Waren de vogels vorig jaar nog gewend aan een zeer slome Milou, die desnoods onder het vogelhuisje ging liggen zonder ook maar op het idee te komen er een te vangen. Dit jaar zijn de niet zo slimme vogeltjes toch af en toe voor de poes. Soms komt er een grote vogel (Ekster) even een grote keel opzetten tegen zo’n rovertje (tijgertje) zodat zij even de benen neemt en de roodborstjes en koolmeesjes even dankbaar bij meneer Ekster in de boom gaan zitten fluiten.

 Tijdens de winter is het een goede tijd om na te denken over de invulling voor het volgend seizoen. Al lezend, pratend en plannen makend komen we steeds een stapje verder in het denken over meer biologisch en verantwoord omgaan met eten en natuur. Zo’n omslag maken gaat stap voor stap.

Uit het stadse Hengelo (Nederland) verhuizen met alle voorzieningen binnen loopafstand naar het Franse platteland is al één stap. Een eigen moestuin beginnen is een volgende stap. Om eigen groente uit de tuin te halen en niet voor elk kropje sla naar de dichtstbijzijnde supermarkt (15 minuten verderop met de auto) te hoeven rijden.  Ook de keuze om wel of geen bestrijdingsmiddelen te gebruiken moet dan gemaakt worden. Nou waren we in Nederland beslist geen overtuigde kopers van biologische producten, maar nu we onze eigen groente verbouwen is de keuze minder moeilijk. Zonder gif graag! Want zelf met de gifpot rondstrooien waar we dan ook weer van eten, dat is niet zo aantrekkelijk. Dus zijn we al wiedend in onze moestuin in de weer en komen we er achter dat er ook wel eens kapers in de moestuin zijn. Zo werden vorig jaar onze eerste gezaaide rijen biologische boontjes zo op prijs gesteld door slakken dat ze net als de eerste kopjes boven het maaiveld uitstaken opgegeten werden voor dat ze groot konden worden.

Treurig, maar dat dwingt wel tot het zoeken naar biologische alternatieven om ongedierte te bestrijden en plantjes gezond groot te laten worden.

Ook ben ik al doende en erover lezend steeds mijn plannen voor de wisselbouw aan het bijstellen. Maakte ik de eerste jaren nog heel ingewikkelde plannen voor een roulatiesysteem elke vier of zes jaar. Nu, enkele boeken en veel ervaring verder, heb ik een plan voor een vierjarig systeem in vier groepen gevonden. Daarmee is het op papier in ieder geval een stuk eenvoudiger geworden om een plan te schrijven.

Zo gaat de spelerei langzamerhand over in ervaringsdeskundigheid en professionalisering.

Waarbij we nu ook al beginnen te denken over het vergroten van de biologische moestuin om ook vanuit de tuin biologische producten te kunnen verkopen.

Hoe onze plannen gaan uitpakken?  We houden u op de hoogte.

Groeten uit Bourguignon lés Morey,

Eric en Jenny Horstman

Deel dit bericht:

Eén reactie

  1. He wat een ‘dames’ daar lekker in het zonnetje.
    Die biologische groenten gaan we vast dit jaar proeven.
    Groentjes

Reageren is niet mogelijk